Letnie Akademie Teatralne
IV Letnia Akademia Teatralna
Od 3 do 16 sierpnia 2009 roku w Stepnicy odbyła się IV Letnia Akademia Teatralna. Letnia Akademia Teatralna ewoluowała. W tym roku po raz pierwszy do współpracy zostały zaproszone zaprzyjaźnione z nami teatry z woj. zachodniopomorskiego. W akademii wzięli udział aktorzy Teatru W Krzywym Zwierciadle (Stepnica), Teatru KANA (Szczecin), Teatru BRAMA (Goleniów), Teatru Akademickiego Uniwersytetu Szczecińskiego (Szczecin) i Teatralni Przyjaciele z Gryfina. Ideą akademii jest dialog ze społecznością lokalną za pośrednictwem języka teatru, a z drugiej strony zdobycie nowych doświadczeń teatralnych, ale także spotkanie i integracja środowiska teatralnego województwa zachodniopomorskiego. W tym roku podczas akademii poruszone zostały ważne dla współczesnego społeczeństwa tematy, takie jak solidarność, wolność oraz prawda. Uczestnicy akademii pracowali będą nad spektaklem "W kierunku wolności". Widowisko plenerowe odbyło się na terenie Portu przeładunkowego w Stepnicy 15 sierpnia 2009 roku o godzinie 21:30. Patronat nad IV Letnią Akademią Teatralną objęli Wójt Gminy Stepnica oraz Inicjatywa Razem '89, której działanie opiera się na upamiętnieniu dwudziestej rocznicy przemian 1989 roku. Podczas warsztatów uczestnicy pracowali nad technikami aktorskimi w tym ćwiczeniami uświadamiającymi ciało jako narzędzie wypowiedzi artystycznej, akrobatyką, tańcem współczesnym, budowaniem wyobraźni scenicznej oraz nauką chodzenia na szczudłach.
Organizatorami IV Letniej Akademii Teatralnej byli:
- Gminny Ośrodek Kultury w Stepnicy,
- oraz Teatr W Krzywym Zwierciadle.
Akademie wspierali też:
- Urząd Gminy w Stepnicy,
- Teatr KANA,
- Teatr BRAMA,
- Ochotnicza Straż Pożarna w Stepnicy.
31.08.2009.
GDZIEŚ W DRODZE - 2008
Spektakl plenerowy "Gdzieś w drodze", zaprezentowany 14 sierpnia na stepnickiej plaży, przez teatr W Krzywym Zwierciadle, przyciągnął wielu mieszkańców Stepnicy. Przybyli też sympatycy z innych miejscowości naszej gminy oraz z Goleniowa. Spektakl był wynikiem warsztatów teatralnych w ramach Letniej Akademii Teatralnej. Opowiadał o poszukiwaniu człowieczeństwa i nieustającej walce człowieka. Trzymał w napięciu do samego końca, a gromkie brawa były zapłatą za trud aktorów i reżysera Michała Krzywaźni. Słowa uznania dla całej grupy należą się tym bardziej, że spektakl jest wynikiem ich pracy, pomysłów i zaangażowania - począwszy od scenariusza, przez budowanie scenografii, aż do działań po odejściu widza. Wspaniali młodzi ludzie, którzy chcą i robią coś dla innych, i efekty mają znakomite.
dzięki uprzejmości GOK-u
PODGLĄDACZE ŻYCIA - 2007
To przedsięwzięcie pełne dramaturgii wynikającej nie tylko z samego przedstawienia. Było nas wtedy naprawdę mało, warunki pogodowe nie sprzyjały bo padał deszcz i w dodatku cały czas wiał silny wiatr. Postanowiliśmy obrać plażę jako scenę naszego przedstawienia. Z jednej strony mieliśmy dużo miejsca i piękne tło - ale z drugiej, widzowie zostali pokąsani przez komary, które także upodobały sobie to miejsce. Przygotowania trwały dwa tygodnie. Był to czas nie tylko pracy nad spektaklem, ale też budowanie scenografii, co zajmowało dużo czasu i wymagało sporej siły.
Co do samego spektaklu to pełen był ognia, wody, akrobacji i innych technik związanych z teatrem plenerowym. Poruszyliśmy w nim codzienne problemy świata. Nawiązywaliśmy do stereotypów, zaglądaliśmy w zakamarki naszej egzystencji i nawiązywaliśmy do pędu życia. Po udanym występie nie mogliśmy odmówić sobie kąpieli w Zalewie, co spotkało się z bardzo radosną reakcją publiczności.
STRYCH - 2006
W niedzielę 20 sierpnia 2006 r.na ulicy Kościuszki odbył się spektakl teatralny pt. "STRYCH". Spektakl był wynikiem dwutygodniowych warsztatów teatralnych odbywających się w GOK w Stepnicy, w których brała udział młodzież z kabaretu "Podłosię" prowadzonego przez Michała Krzywaźnię oraz grupę teatralną prowadzoną przez Mariusza Tarnożka. Warsztaty były bardzo intensywne - młodzież ćwiczyła codziennie po 6, 8 godzin. Spektakl opowiadał o wspomnieniach z dzieciństwa zamkniętych na strychu, gdzie zapomniane zabawki tworzą swój własny, odrębny świat. Grali w nim bardzo młodzi ludzie, którzy jeszcze niedawno byli dziećmi i zapomnieli już o swoich zabawkach, a skierowany nie tylko do dzieci, ale także do dorosłych. Cały spektakl wskazywał bowiem na pewne symbole. Była dziewczynka, która schowała się w skrzyni - dzieci zazwyczaj na strychu bawią się w chowanego. Były marionetki - są bardzo ładne, ale jak się zepsują ludzie wyrzucają je do śmieci. Była kobieta, rewolucjonistka, dobry duch strychu, która uwodziła mężczyzn. Byli mężczyźni, żołnierze, którzy jej ulegli. Efektem końcowym był sztuczny deszcz, który miał pokazać, że zabawki uciekły ze strychu, na którym były zapomniane (woda - symbol oczyszczenia). Ważny był tu również bajecznie wystrojony wóz, którym zabawki uciekały. Spektakl przyciągnął bardzo dużą widownię, która przesuwała się wraz z aktorami i wozem wzdłuż całej ulicy, która na czas spektaklu była nieoświetlona przez latarnie uliczne, tylko miejscowo przez reflektory, co dawało ciekawe efekty. Ludzie byli zafascynowani całością.